D İ Y A R B A K I R
Neler yaşadık bu kentte
Neler bıraktık kentin tarihine
Rüzgar savurur mu izlerimizi
Yoksa toza mı karıştı anılar
Bir çengel bulmaca şimdi
Siyah-Beyaz bir fotoğrafla
Anımsıyoruz dostları
Yolların yorgunluğunda
Bir soluk alışıydı Diyarbakır
Surlardan emilen
Bilinmez tatlardı damağımızda
Sardığımız tütünün tanıklığında
Geçti günler
Tanıktı surlar
Kürsüler tanıktı
Kaçak çay rengiydi bakışlar
Ve kaçaktı gülüşler
Sevdalar saklıyordu Dicle
Hasret kokuyordu toprak
Adı kendimizden bile sakladığımız
Fakülteli bir kızdı bu kent
Yanı başımızda karanfile öykünüyordu
Basamıyorduk bağrımıza
Yüreği gırtlağa dayanmış
Bir ceylandık su başında
Ağzımız kuru
Ürkekti susamışlığımız
Elimizdeki kitapların sorgusu
Sardığımız tütünün zehriydi günler
Ciğerimiz rehin
Rehindi yaşamımız
Gözlenen ve özlenen günlerin
Dostluğuydu bu kent
Elimiz ermez sanıyorduk
Sarmıştı oysa bedenimizi
Üniversiteli heyecanlar yaşadık
Dar sokaklarda
Nasıl olgunlaştık
Sayfalar dolusu
Kaç ayakkabı eskittik
Fakülte yollarında
Nasıl daraldı giysilerimiz
Düşüncelerimiz nasıl da kabına sığmadı
Kaç kez ekmeğimize
Katık yaptık soğanı
Üşümüşlüğümüzü
Kaç kez unuttuk yar dizinde
Acılarımızı kaç kez süpürdü
Ben u Sen sohbetleri
Hepsi bir ayak izi eder mi
Sur diplerinde bilinmez
Yaşananları bağrında
Bir karanfil kokusu gibi
Taşır mı kentimiz bilinmez
Ayrı düştük belki
Ama kopamadık
Yıllarca bir yürek atımı
Uzakta durdu Diyarbakır
Gülüşü tutsak
Gözleri bıçak sırtıydı yüreğimizde...
Fatin Murat SEFERBEYOĞLU
