EYLÜL ON İKİ
Eylül’ün on ikisiydi
Tanklar, paletlerini sürdü önce
Sessizliğine gecenin
Mekanizma şakırtıları uğuldadı
Sokakların yalnızlığında
Ve sabahın aydınlığına
İri iri bastı postallar
Güzellikten yana
Umuttan yana ne varsa
Çiğnendi cemselerin altında
Sorguya başladı garnizonlar
Kitaplar Filistin askısındaydı gayrı
Elektrik yanığıydı günler
Çıplak bedenlerde
Beslememek için astılar
On yedisinde gençleri
Kemik yaşı büyük demişti çünkü
Hipokrat yeminini çiğneyenler
Sonra göğüslerini gere gere dolaştılar
Kanla yıkadıkları sokaklarda
“Biz bu ihtilali niçün yaptık” dediler
Vicdanlarını kanla temizlediler “Netekim”
Fatin Murat SEFERBEYOĞLU
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder